عقيده‌اش برگردد و توبه كند ، ولى او توبه ننمود و امير مؤمنان ( ع ) او را به آتش سوزانيد . 3 ) روايت ديگر كشّى از امام صادق ( ع ) باز كشّى از ابان بن عثمان نقل مىكند كه از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : خدا لعنت كند عبد الله بن سبأ را كه به ربوبيّت و خدايى امير مؤمنان ( ع ) قايل گرديد ، در صورتى كه آن حضرت به خدا سوگند ، جزيك بندهء مطيع و فرمانبردار پروردگار چيز ديگر نبود . واى بر كسى كه بر ما دروغ ببندد . گروهى در بارهء ما ، سخنانى مىگويند ، و براى ما اوصافى قائل مىباشند كه ما آنها را براى خود قائل نيستيم ، و چنين اوصافى را كه اختصاص به خدا دارد ، در خود سراغ نداريم . ما از اين افراد به خدا تبرّى مىجوييم . 4 ) روايت كشّى از امام سجاد ( ع ) كشى از امام سجاد ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : خدا لعنت كند كسى را كه بر ما دروغ ببندد ، من عبد الله بن سبأ را به ياد آوردم موى به بدنم راست گرديد . او مدعى امر عظيمى گرديد . خدا لعنت‌اش كند . اين چه عقيده‌اى بود كه وى اظهار نمود ؟ ! به خدا سوگند كه على بن ابى طالب ، بندهء صالح خدا و برادر رسول خدا ( ص ) بود و در پيش‌گاه خدا ، به مقام ارجمندش نايل نگرديد مگر از راه اطاعت خدا و رسولش ، همانطور كه پيامبر به مقام ارجمندش نايل نگرديد ، مگر به سبب اطاعت پروردگار . 5 ) روايت كشّى از امام صادق ( ع ) باز كشى از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : ما خاندانى هستيم صديق و راستگو ، و هيچ گاه از افراد كذاب و دروغ‌گو كه بر ما دروغ ببندند ، آسوده و راحت نبوده‌ايم . اين دروغ‌گويان ، با دروغ بستن‌شان به ما ، گفتار درست ما را در نظر مردم از اعتبار ساقط مىكنند . آن گاه امام ( ع ) اضافه نمود : پيامبر راستگوترين مردم بود ، ولى مسيلمه دروغ‌هايى بر وى مىبست . امير مؤمنان بعد از رسول خدا ، راستگوتر از همهء مردم بود ، ولى عبد الله بن سبأ بر وى دروغ مىبست